Γιατί καθιέρωσα αυστηρά τις 8 το βράδυ ως ώρα ύπνου για τα παιδιά μου

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό να επιμένεις σε μια τόσο συγκεκριμένη ώρα ύπνου, όμως για τη συγκεκριμένη μαμά αυτή η απόφαση άλλαξε την καθημερινότητά της. Τα παιδιά άρχισαν να κοιμούνται καλύτερα, τα πρωινά έγιναν πιο ήρεμα και εκείνη βρήκε ξανά λίγο πολύτιμο χρόνο για τον εαυτό της.

Πριν γίνει μητέρα, πίστευα πως ήμουν άνθρωπος του πρωινού. Μου άρεσε να ξυπνάω νωρίς, να φτιάχνω τον καφέ μου, να διαβάζω με την ησυχία μου και να απολαμβάνω εκείνες τις πρώτες στιγμές της ημέρας. Ήταν η αγαπημένη μου ώρα, καθώς με χαλάρωνε, μου έδινε ενέργεια και με βοηθούσε να ξεκινήσω όμορφα.

Όλα αυτά, όμως, άλλαξαν όταν ήρθε στη ζωή μας το πρώτο παιδί. Τότε ανακάλυψα ότι τελικά δεν ήμουν τόσο πρωινός τύπος όσο νόμιζα! Τα ξυπνήματα στις 5:30 το πρωί με δυσκόλευαν αφάνταστα. Η κόρη μου είχε γίνει το προσωπικό μου ξυπνητήρι και, όσο κι αν την αγαπούσα, δεν μπορούσα να πω ότι απολάμβανα καθόλου τη νέα μας πρωινή ρουτίνα.

Ύστερα από αρκετούς μήνες με κουρασμένα πρωινά, άγχος και μια μόνιμη αίσθηση ότι δεν προλάβαινα να πάρω ανάσα, κατάλαβα ότι κάτι έπρεπε να αλλάξει. Είχα ακούσει πολλές συμβουλές από άλλες μαμάδες, είχα διαβάσει αμέτρητα άρθρα για τον παιδικό ύπνο και αποφάσισα να δοκιμάσω διαφορετικές πρακτικές. Η πρώτη και σημαντικότερη απόφαση ήταν να καθιερώσουμε μια σταθερή ώρα ύπνου: τις 8 το βράδυ.

Ο νωρίτερος βραδινός ύπνος έφερε μεγαλύτερα πρωινά!

Προς μεγάλη μας έκπληξη, τα παιδιά δεν άρχισαν να ξυπνούν νωρίτερα, όπως φοβόμασταν. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο! Όταν μεταφέραμε την ώρα του ύπνου νωρίτερα, άρχισαν να κοιμούνται περισσότερο και να ξυπνούν γύρω στις 7 το πρωί.

Η αλλαγή αυτή αποδείχθηκε πολύτιμη για ολόκληρη την οικογένεια. Τα παιδιά ξεκουράζονταν καλύτερα, ενώ εμείς αποκτήσαμε ξανά κάτι που είχαμε σχεδόν ξεχάσει: λίγο χρόνο ως ζευγάρι. Μπορούσαμε να καθίσουμε μαζί, να συζητήσουμε και να περάσουμε λίγες ήρεμες στιγμές προτού πέσουμε εξαντλημένοι στο κρεβάτι.

Συνειδητοποιήσαμε ότι όλοι μας λειτουργούσαμε καλύτερα όταν υπήρχε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα ύπνου. Η σταθερή ώρα των 8 δημιούργησε ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο τα παιδιά ήξεραν τι να περιμένουν και εμείς μπορούσαμε να οργανώσουμε πιο εύκολα την καθημερινότητά μας.

Πώς ξαναβρήκα τα ήρεμα πρωινά μου

Υπήρχε, όμως, και ένας ακόμη λόγος που ήθελα να αλλάξω τις συνήθειες ύπνου των παιδιών: μου έλειπε ο χρόνος για τον εαυτό μου.

Η μητρότητα είναι μια υπέροχη εμπειρία, γεμάτη αγάπη και συγκινήσεις, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να γίνει εξαντλητική, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. Με δύο μικρά παιδιά, ένιωθα ότι έδινα όλη μου την ενέργεια από τη στιγμή που άνοιγα τα μάτια μου μέχρι να τελειώσει η ημέρα. Μου έλειπαν εκείνα τα ήσυχα λεπτά με τον καφέ μου, που με βοηθούσαν να συγκεντρωθώ και να βρω την υπομονή που χρειαζόμουν.

Ήξερα ότι έπρεπε να προστατεύσω λίγο τον προσωπικό μου χρόνο, όχι επειδή αγαπούσα λιγότερο τα παιδιά μου, αλλά επειδή χρειαζόμουν κι εγώ φροντίδα.

Με τη νέα ρουτίνα, άρχισα να ξυπνάω πριν από εκείνα. Είχα πλέον την ευκαιρία να πιω τον καφέ μου, να οργανώσω τις σκέψεις μου και να προετοιμαστώ για την έντονη καθημερινότητα που με περίμενε. Η κόρη μου δεν ήταν πια το ξυπνητήρι μου και τα πρωινά απέκτησαν ξανά την ηρεμία που τόσο μου είχε λείψει.

Δεν χρειάζεται να τρέχουμε κάθε φορά που ξυπνά το παιδί

Η σταθερή ώρα του βραδινού ύπνου μάς βοήθησε να διαμορφώσουμε και μια διαφορετική στάση απέναντι στον μεσημεριανό ύπνο, αλλά και στα πρωινά ξυπνήματα.

Θυμάμαι ένα κυριακάτικο απόγευμα που παρακολουθούσαμε έναν αγώνα ποδοσφαίρου στην τηλεόραση. Η κόρη μου ξύπνησε νωρίτερα από τον μεσημεριανό της ύπνο. Ως νέα μαμά, ήμουν ιδιαίτερα προσεκτική με την έκθεση των παιδιών στις οθόνες. Ήξερα ότι ο σύζυγός μου ήθελε να παρακολουθήσει μέχρι το τέλος τον αγώνα, όμως μέναμε σε ένα μικρό διαμέρισμα και, αν έπαιρνα την κόρη μου έξω από το δωμάτιό της, θα έβλεπε αναπόφευκτα την τηλεόραση.

Αποφάσισα, λοιπόν, να μην τρέξω αμέσως κοντά της. Περίμενα λίγο και αυτό που συνέβη με εξέπληξε: η μικρή ήταν μια χαρά! Έμεινε στην κούνια της, στριφογύριζε, έπαιζε και μιλούσε μόνη της για ακόμη 15 λεπτά.

Τότε αναρωτήθηκα γιατί ένιωθα τόσο μεγάλη αγωνία να βρίσκομαι δίπλα της ακριβώς τη στιγμή που άνοιγε τα μάτια της. Ήταν ασφαλής, χαρούμενη και δεν χρειαζόταν απαραίτητα να τη σηκώσω αμέσως.

Κατάλαβα ότι μπορούσα να της δώσω λίγο χρόνο να απολαύσει τη δική της ηρεμία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι την παραμελούσα. Σταδιακά, έμαθε ότι η μαμά ή ο μπαμπάς δεν θα εμφανίζονταν υποχρεωτικά το πρώτο δευτερόλεπτο που ξυπνούσε. Η ίδια λογική άρχισε να εφαρμόζεται και στα πρωινά.

Αν άκουγα τα παιδιά να ξυπνούν προτού τελειώσω το πρωινό μου, δεν σηκωνόμουν πάντα αμέσως. Περίμενα να ολοκληρώσω αυτό που έκανα και μετά πήγαινα κοντά τους, χωρίς να βασανίζομαι από ενοχές. Εντάξει, δεν ήταν πάντα εύκολο και κάποιες φορές ένιωθα άσχημα. Ήμουν, όμως, μια μαμά που προσπαθούσε να βρει τις ισορροπίες της. Έδινα στα παιδιά μου τον χρόνο και την αγάπη μου όλη την ημέρα και δεν ήταν κακό να χρειάζομαι κι εγώ λίγες στιγμές μόνη μου. Ευτυχώς, οι άνθρωποι που με στήριζαν μου υπενθύμιζαν συχνά ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να αισθάνομαι ενοχές γι' αυτό.

Το πρόγραμμα είναι σημαντικό, αλλά χρειάζεται και ευελιξία

Φυσικά, η σταθερότητα δεν σημαίνει ότι κάθε ημέρα πρέπει να ακολουθείται απαρέγκλιτα το ίδιο πρόγραμμα. Υπήρχαν φορές που βγαίναμε έξω και επιστρέφαμε μετά τις 8, με αποτέλεσμα τα παιδιά να κοιμηθούν αργότερα από το συνηθισμένο.

Τις περισσότερες φορές, την επόμενη ημέρα ξυπνούσαν την ίδια ώρα ή ακόμη νωρίτερα. Κάποιες φορές η κούραση μεταφραζόταν σε γκρίνια και νεύρα, αλλά υπήρχαν και στιγμές που άξιζε τον κόπο να ξεφύγουμε λίγο από τη ρουτίνα μας.

Μάθαμε, λοιπόν, ότι όσο σημαντικό είναι να υπάρχουν όρια και σταθερές συνήθειες, άλλο τόσο απαραίτητο είναι να μπορούμε να προσαρμοζόμαστε. Δεν χρειάζεται ένα πρόγραμμα ύπνου να μετατρέπεται σε πηγή άγχους για τους γονείς ή τα παιδιά.

Το μεγαλύτερο κέρδος δεν ήταν μόνο ο καλύτερος ύπνος

Η καθιέρωση μιας νωρίτερης ώρας ύπνου μού πρόσφερε κάτι που είχα πραγματικά ανάγκη: περισσότερο προσωπικό χρόνο, ενώ μεγάλωνα δύο μικρά παιδιά. Και υπήρξε ακόμη μία ευχάριστη έκπληξη. Τα παιδιά άρχισαν να αγαπούν την κούνια τους και να αισθάνονται άνετα μέσα σε αυτήν, χάρη στη σταθερότητα που είχε αποκτήσει η καθημερινότητά τους.

Η νέα συνήθεια δεν άλλαξε μόνο τον τρόπο με τον οποίο κοιμόντουσαν. Έφερε περισσότερη ηρεμία στα βράδια μας, έκανε τα πρωινά λιγότερο απαιτητικά και μας έδωσε την ευκαιρία να απολαμβάνουμε ξανά μικρές οικογενειακές στιγμές.

Γιατί τελικά, μια μαμά που ξεκουράζεται, βρίσκει λίγο χρόνο για τον εαυτό της και αισθάνεται καλύτερα δεν φροντίζει λιγότερο τα παιδιά της. Αντίθετα, μπορεί να είναι περισσότερο παρούσα, υπομονετική και διαθέσιμη για εκείνα.

Και αυτό ήταν το σημαντικότερο κέρδος από την απόφασή μου να καθιερώσω τις 8 το βράδυ ως ώρα ύπνου: έγινα μια πιο χαρούμενη μαμά, με περισσότερη υπομονή για τα παιδιά μου.

Με πληροφορίες από το Motherly