Η μία ερώτηση που κάνουν κάθε πρωί τα ζευγάρια με δυνατή σχέση

Πριν από μερικά χρόνια, άρχισα να παρατηρώ πιο προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο μιλούν τα ζευγάρια μεταξύ τους τα πρωινά. Όχι όταν τσακώνονται ή όταν προσπαθούν να διαχειριστούν μια δύσκολη συζήτηση, αλλά σε εκείνο το συνηθισμένο, δεκάλεπτο διάστημα που μεσολαβεί από τη στιγμή που ξυπνούν μέχρι να φύγουν από το σπίτι.

Ως ψυχολόγος που μελετά τις σχέσεις των ζευγαριών, γνωρίζω ότι μεγάλο μέρος όσων συμβαίνουν μέσα σε αυτές τις συχνά χαοτικές πρωινές στιγμές αφορά την οργάνωση της ημέρας: «Ποιος θα πάρει τα παιδιά από το μάθημα ζωγραφικής και την προπόνηση ποδοσφαίρου;» «Τι ώρα θα φάμε;» «Μετακίνησες το αυτοκίνητο;»

Κάποιοι ξεφεύγουν λίγο από τα πρακτικά και ρωτούν: «Κοιμήθηκες καλά;» ή «Πώς νιώθεις;» Όλες αυτές είναι καλές και χρήσιμες ερωτήσεις και, συνήθως, τα ζευγάρια που τις κάνουν τα πηγαίνουν μια χαρά.

Υπάρχουν, όμως, και κάποια ζευγάρια που προσθέτουν ένα ακόμη είδος ερώτησης, το οποίο ονομάζω «έλεγχο διαθεσιμότητας». Με τον καιρό, έχω καταλήξει να πιστεύω ότι ίσως είναι η πιο χρήσιμη και ουσιαστική ερώτηση που μπορεί να κάνει κανείς το πρωί, μια ερώτηση που δείχνει συναισθηματική νοημοσύνη και μπορεί να συμβάλει σε μια πιο δυνατή και πιο ουσιαστική σχέση.

«Πόση ενέργεια έχεις σήμερα;»

Κάποια ζευγάρια βάζουν έναν αριθμό: «Σήμερα είμαι περίπου στο 60. Εσύ;» Άλλα μπορεί να ρωτήσουν: «Η σημερινή μέρα είναι για σένα μια εύκολη ή μια δύσκολη μέρα;» ή «Πόση ενέργεια έχεις στο ρεζερβουάρ σου;». Γνωρίζω, επίσης, συντρόφους που περιγράφουν την ημέρα τους σαν να είναι ο καιρός ή ρωτούν ο ένας τον άλλον σε ποια «εποχή» βρίσκονται.

Δεν έχει τόση σημασία η ακριβής διατύπωση. Αυτό που έχει σημασία είναι το βαθύτερο ερώτημα που κρύβεται από πίσω:

«Πόσα αποθέματα έχεις σήμερα και τι μπορώ να περιμένω από εσένα;»

Η πολυφορεμένη ερώτηση «Πώς είσαι;» ζητά από έναν άνθρωπο να συνοψίσει εκείνη τη στιγμή ολόκληρη την εσωτερική του κατάσταση, κάτι που στην πραγματικότητα είναι αρκετά δύσκολο. Οι περισσότεροι καταφεύγουμε στο «καλά», όχι επειδή κρύβουμε κάτι, αλλά επειδή το να βάλουμε πραγματικά σε τάξη το πώς νιώθουμε μπορεί να απαιτεί περισσότερο χρόνο και περισσότερη πνευματική ενέργεια απ' όση διαθέτουμε στις 7:40 το πρωί.

Ένας έλεγχος διαθεσιμότητας είναι πιο εύκολος, και οι μικρές καθημερινές συνήθειες γίνονται πιο εύκολα μέρος της ζωής μας όταν δεν απαιτούν κόπο. Σχεδόν όλοι γνωρίζουμε, χωρίς να χρειάζεται να το πολυσκεφτούμε, πόση ενέργεια έχουμε μια δεδομένη μέρα, είτε ο δείκτης μας βρίσκεται στο 40 είτε στο 80. Έτσι, η ερώτηση παίρνει μια αληθινή απάντηση, γρήγορα, χωρίς να χρειάζεται να ανοίξει μια βαριά και εξαντλητική συναισθηματική συζήτηση.

Πώς αυτή η πρωινή συνήθεια μπορεί να περιορίσει τις εντάσεις

Όταν ο σύντροφός σας σάς λέει ότι σήμερα βρίσκεται στο 40, πολλές μικρές αποφάσεις παίρνουν σχεδόν αυτόματα τον δρόμο τους. Σήμερα μάλλον δεν είναι η κατάλληλη μέρα για να ανοίξετε εκείνη τη συζήτηση για τη μητέρα του. Σήμερα πιθανότατα είναι καλύτερο να αναλάβετε εσείς το βραδινό. Και αν στις 6 το απόγευμα σας απαντήσει κάπως απότομα, ξέρετε ήδη το γιατί.

Όταν, όμως, δεν γνωρίζετε τι συμβαίνει μέσα στον άνθρωπό σας, είναι εύκολο να αποδώσετε λανθασμένα τη συμπεριφορά του στην προσωπικότητά του, στον χαρακτήρα του ή στα συναισθήματά του απέναντί σας. Μπορεί να εκλάβετε την εξάντλησή του ως απόσταση. Ή να θεωρήσετε μια σύντομη, κοφτή απάντηση ως επίκριση, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί απλώς να είναι αντίδραση στο στρες.

Τότε αρχίζετε να φτιάχνετε μια ολόκληρη ιστορία στο μυαλό σας για το τι συμβαίνει και, ξαφνικά, υπάρχει μια πραγματική σύγκρουση εκεί όπου στην αρχή υπήρχε απλώς ένας κακός ύπνος.

Έχω συναντήσει πολλά ζευγάρια που προσπαθούσαν να διαχειριστούν καβγάδες οι οποίοι ξεκίνησαν ακριβώς με αυτόν τον τρόπο.

Τι λέει αυτή η ερώτηση για τον σύντροφό σας

Αν ο σύντροφός σας κάνει κάθε πρωί μια εκδοχή αυτού του «ελέγχου διαθεσιμότητας», αξίζει να προσέξετε τι ακριβώς του ζητά αυτή η μικρή συνήθεια.

Του ζητά να θυμάται ότι η δική του μέρα δεν είναι η δική σας μέρα.

Ξυπνήσατε στο ίδιο σπίτι, κοιτάξατε τον ίδιο καιρό έξω από το παράθυρο, οπότε είναι φυσικό να υποθέσετε ότι ξεκινάτε από το ίδιο σημείο. Εκείνος, όμως, έχει καταλάβει ότι δεν ισχύει απαραίτητα αυτό.

Και είναι ακριβώς η χρονική στιγμή που γίνεται αυτή η ερώτηση που την κάνει τόσο αποτελεσματική. Οι περισσότεροι από εμάς ρωτάμε τον σύντροφό μας τι συμβαίνει αφού έχουμε ήδη παρατηρήσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Προσπαθούμε, δηλαδή, να διορθώσουμε τα πράγματα εκ των υστέρων.

Το να ρωτάς, όμως, ένα συνηθισμένο πρωινό, όταν δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι υπάρχει πρόβλημα, είναι κάτι διαφορετικό.

Είναι μια ένδειξη συναισθηματικής νοημοσύνης: σημαίνει ότι κάποιος θέλει να μάθει πώς είσαι επειδή σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αυτή την πληροφορία για να κάνει τη μέρα σου λίγο πιο εύκολη και λίγο καλύτερη.

Πώς να δείχνετε στον σύντροφό σας ότι πραγματικά τον νοιάζεστε

Υπάρχουν τρία πράγματα που ξεχωρίζουν έναν πραγματικό έλεγχο από μια τυπική, κενή ερώτηση:

1. Ξεκινήστε από τον εαυτό σας.
Πείτε πρώτα τον δικό σας αριθμό, χρώμα ή «εποχή», πριν ρωτήσετε τον σύντροφό σας για τη δική του. Έτσι, η ειλικρίνεια γίνεται κάτι φυσικό και όχι ένα ρίσκο που πρέπει να πάρει ο άλλος πριν καν πιει τον πρώτο του καφέ.

2. Αποδεχτείτε την απάντηση, ακόμη κι αν είναι χαμηλή.
Μην αμφισβητήσετε ένα «είμαι στο 30», μην προσπαθήσετε να το διορθώσετε εκείνη τη στιγμή και μην ζητήσετε από τον άλλον να σας εξηγήσει ή να το δικαιολογήσει. Από τη στιγμή που μια χαμηλή απάντηση αντιμετωπίζεται σαν πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, οι άνθρωποι σταματούν να είναι ειλικρινείς.

3. Αξιοποιήστε αυτό που ακούσατε.
Κάντε μια μικρή προσαρμογή. Αναλάβετε εσείς μια δουλειά του σπιτιού, μεταφέρετε μια συζήτηση για αργότερα ή χαμηλώστε μια προσδοκία που είχατε, χωρίς καν να την έχετε εκφράσει.

Αυτό το τελευταίο βήμα είναι, στην πραγματικότητα, όλος ο σκοπός της ερώτησης. Γιατί ένας «έλεγχος» που δεν οδηγεί σε καμία αλλαγή στη συμπεριφορά μας, δεν είναι πραγματικά έλεγχος.

Είναι απλώς μια ερώτηση.

Γράφει ο Mark Travers για το CNBC

Ο Mark Travers , Ph.D., είναι ψυχολόγος που ειδικεύεται στις σχέσεις. Είναι πτυχιούχος του Πανεπιστημίου Κορνέλ και του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόουλντερ. Είναι επικεφαλής ψυχολόγος στην Awake Therapy, μια εταιρεία τηλεϊατρικής που παρέχει διαδικτυακή ψυχοθεραπεία, συμβουλευτική και καθοδήγηση.