Το 2,5 ετών αγοράκι μου δεν μιλάει πολύ, με χτυπάει και είναι υπερκινητικό. Τί να κάνω;"

Eρώτηση αναγνώστριας :

"ΤΟ 2,5 ΕΤΩΝ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ! ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ, ΔΕ ΜΙΛΑΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΛΙΓΑΚΙ ΜΕ ΧΤΥΠΑΕΙ, ΜΕ ΣΠΡΩΧΝΕΙ, ΜΕ ΓΡΑΤΖΟΥΝΑΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΣΙΜΠΑΕΙ. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΖΥΓΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΟΥΔΕΣ. ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΓΩ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΡΑΤΑΝΕ ΚΑΙ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΟΥ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ. ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΔΕ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΛΕΕΙ ΤΗ ΛΕΞΗ "ΜΠΛΙΑΓΚΟ" ΕΝΩ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΜΠΡΑΒΟ ΝΑ ΜΕ ΑΝΗΣΥΧΗΣΕΙ; ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ.
ΕΧΩ ΠΟΛΛΑ ΝΕΥΡΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ.
ΟΠΟΤΕ ΜΕ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟΥ ΦΩΝΑΖΩ (ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟ ΘΕΩΡΕΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΓΕΛΑΕΙ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΥΠΟΜΟΝΗ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ"!!

Απάντηση:

Από την ψυχολόγο μας Έλλη Στάβερη

Τα ερωτήματα-θέματα που έβαλε η φίλη-μανούλα είναι πολλά και δύσκολα μπορούν να απαντηθούν με μια απάντηση χωρίς πλήρη διάγνωση από έναν ειδικό.
Μπορούμε να πούμε ότι τα παιδιάσε γενικές γραμμές, με φυσιολογική εξέλιξη εμφανίζουν μεταξύ 6ου και 10ου μήνα ηλικίας την ικανότητα βαβίσματος ,μεταξύ 8ου και 10ου μήνα κατανοεί τις λέξεις, στην ηλικία 12-13 μηνών αρχίζει η εκφορά των λέξεων ,12ου και 24ου μήνα φτιάχνουν φράσεις (συνδυασμός λέξεων) ,από την ηλικία των 2 ετών υπάρχει ταχεία εξέλιξη στη γραμματική δομή, στην ηλικία 3 ετών υπάρχει κατάκτηση στις βασικές συντακτικές δομές της μητρικής του γλώσσας και στην ηλικία των 4 έχει μάθει και εφαρμόζει τους βασικούς γραμματικούς κανόνες.
Το πότε θα ξεκινήσει ένα παιδί να μιλάει εξαρτάται από το ρυθμό του και το «υλικό» του. Εκεί μπορεί να βοηθήσει η παρέμβαση ενός λογοθεραπευτή, ο οποίος θα αξιολογήσει τα αίτια αυτής της όποιας καθυστέρησης και θα δώσει στο παιδί κατάλληλα ερεθίσματα για την έναρξη της ομιλίας.
Πολλές φορές αναρωτιούνται οι γονείς αν το δικό τους παιδάκι έχει καθυστέρηση στην ομιλία του και τι την προκαλεί, όμως η απάντηση δεν είναι εύκολη. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες για μια γλωσσική διαταραχή σε παιδία.
Στο πρώτο κομμάτι της ερώτησης που αναφέρεται η μητέρα του μικρού με τον όρο υπερκινητικός δεν μπορώ να γνωρίζω αν τον όρο τον βάζει επειδή έχει γίνει διάγνωση στο παιδί ή από συνήθεια που αποκαλούμε ένα παιδί που είναι «ζιζάνιο» υπερκινητικό. το ένα έχει μεγάλη διαφορά από το άλλο. ΔΕΠ-Υ πρόκειται για ένα συνδυασμό προβλημάτων της ψυχολογικής ανάπτυξης του παιδιού και εκδηλώνεται με απρόσεκτη, παρορμητική και διαταρακτική συμπεριφορά. Η έναρξη της ΔΕΠ-Υ συχνά τοποθετείται στην ηλικία των 3-5 χρόνων.Τα παιδιά σε αυτή τη φάση είναι ιδιαίτερα δραστήρια αλλά πολλές φορές η ενεργητικότητα τους είναι άσκοπη. Δεν μπορούν να μείνουν καθιστά πολλή ώρα ,τρέχουν, χοροπηδάνε και δεν τελειώνουν τις δραστηριότητες τους. Είναι παρορμητικά και δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν σε δραστηριότητες που απαιτούν προσήλωση.
Είναι δυνατόν μερικά από τα συμπτώματα της ΔΕΠ-Υ να παρουσιαστούν σε παιδία που υποφέρουν από άλλες δυσκολίες και οι οποίες έχουν τη δική τους αντιμετώπιση, πχ αγχώδεις διαταραχές ή παθολογικές καταστάσεις που οφείλονται σε οργανικές αιτιες. Αυτό το αναφέρω σε συνδυασμό ότι το παιδί σπρώχνει και δαγκώνει τη μητέρα και τους οικείους του.
Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι το παιδί θέλει για κάποιον λόγο να τραβήξει την προσοχή τους, ή αντιλαμβάνεται την ένταση της μητέρας (μιας και η ίδια λέει ότι έχει εκνευρισμό και δεν έχει υπομονή) και του βγαίνει αντίδραση.
Όμως, επειδή όπως είπα από την αρχή δεν έχουμε πλήρη εικόνα του παιδιού ,η καλύτερη λύση είναι η επαφή με έναν ιδικό παιδίατρο αναπτυξιολόγο που θα πάρει όλο το ιστορικό του παιδιού καθώς και της οικογένειας και θα κατευθύνει κατάλληλα.
Μια τελευταία συμβουλή, μην συγκρίνεται τα παιδιά σας, το κάθε παιδάκι είναι μοναδικό και έχει τους δικούς του χρόνους σε όλα. (Αυτό φυσικά σε φυσιολογικά πλαίσια, δεν περιμένουμε το παιδί να φτάσει 6 ετών για να δούμε ότι δεν μιλάει). Και στην μανούλα που μας έστειλε την ερώτηση θα την συμβούλευα να ηρεμήσει και να αρχίσει να κάνει και πράγματα που την ευχαριστούν χωρίς το παιδί. Δεν θα γίνει χειρότερη μανούλα αν αφιερώσει λίγο χρόνο στον εαυτό της. Αυτό ίσα ίσα θα την ηρεμεί και θα έχει πιο αρμονική και με υπομονή σχέση με το παιδί της. Γιατί τα παιδιά αν και μικρά τα καταλαβαίνουν όλα, και αν είμαστε πιεσμένοι αυτό το εισπράττουν και με έναν τρόπο τους βγαίνει στην συμπεριφορά τους.

Έλλη Στάβερη
Ψυχολόγος MSc
Εκπαίδευση σε διαταραχές πρόσληψης τροφής &
Συμπεριφορική θεραπεία οικογένειας ψυχοθεραπευτικού τύπου (Αιγινίτιο Νοσοκομείο, ΕΠΙΨΥ )
Τηλ 6972937939
Email estaveri@hotmail.com