Περίπου 250-300 παιδιά τον χρόνο εγκαταλείπουν το σπίτι τους στην Ελλάδα

Περίπου 250 έως 300 παιδιά τον χρόνο εγκαταλείπουν το σπίτι τους στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία, που χειρίζεται η Ελληνική Αστυνομία σε συνεργασία με το «Χαμόγελο του Παιδιού». Ο αριθμός, ωστόσο, εκτιμάται ότι είναι σημαντικά μεγαλύτερος, καθώς σε πολλές περιπτώσεις οι γονείς βρίσκουν τα παιδιά και τα επιστρέφουν στο σπίτι χωρίς να γίνει ποτέ επίσημη καταγραφή.

Πίσω από αυτές τις περιπτώσεις των νεαρών φυγάδων δεν κρύβονται «καπρίτσια», ούτε εφηβικές υπερβολές. Κρύβονται παιδιά, που έφτασαν στο σημείο να πιστέψουν ότι οπουδήποτε αλλού είναι καλύτερα από το ίδιο τους το σπίτι. Όπως τονίζει η ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου, η φυγή δεν είναι εκβιασμός, ούτε πράξη της στιγμής: «Η απόφαση ενός παιδιού να φύγει από το σπίτι του δεν είναι παρορμητική. Είναι μία ανάγκη διαφυγής από ένα περιβάλλον ιδιαίτερα πιεστικό, αυταρχικό, που το κακοποιεί ψυχικά και δεν μπορεί να αντέξει άλλο».

 Οι «σκληροί» αριθμοί

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. και του «Χαμόγελου του Παιδιού»:

70–80% των παιδιών επιστρέφουν ή εντοπίζονται μέσα στις πρώτες 72 ώρες

15–20% εντοπίζονται μετά από εβδομάδες ή και μήνες, συχνά σε άλλη πόλη

1–5% δεν εντοπίζονται ποτέ – περιπτώσεις που μπορεί να συνδέονται με ατύχημα ή εγκληματική ενέργεια

Το 50–60% του αριθμού των εφήβων φυγάδων φαίνεται να φεύγει από το σπίτι με τη θέλησή του. Είναι κυρίως παιδιά 15–17 ετών, ενώ 65–70% είναι κορίτσια, τα οποία βιώνουν εντονότερη καταπίεση στο σπίτι.

Ενδεικτικά, στην Ελλάδα μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2024 εξαφανίστηκαν 112 παιδιά, αριθμός αυξημένος κατά 14,28% σε σχέση με το 2023. Αναλυτικά: 71 φυγές εφήβων, 13 γονικές αρπαγές, 18 Amber Alert – Εισαγγελικές Εντολές, 6 ασυνόδευτοι ανήλικοι, 3 αρπαγές από τρίτο πρόσωπο, 1 σεξουαλική διαδικτυακή εκμετάλλευση.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι 1 στα 6 παιδιά φυγάδες κινδυνεύει να πέσει θύμα εκμετάλλευσης ή trafficking ενώ «υπάρχει πάντα ο φόβος του grooming καθώς τα παιδιά φυγάδες είναι εξαιρετικά ευάλωτα», προειδοποιεί η κ. Καππάτου.

Από τα 112 παιδιά που αναζητούνταν, έχουν εντοπιστεί και βρεθεί τα 85 είτε σε διάστημα λίγων ημερών και εντός μικρής χιλιομετρικής απόστασης, είτε ύστερα από μεγαλύτερης διάρκειας αναζήτηση.

Όπως σημειώνεται, το 60–65% των περιστατικών φυγής συγκεντρώνεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη – η ανωνυμία, η ευκολία των μέσων μεταφοράς και οι έντονες επιρροές από συνομηλίκους λειτουργούν ως καταλύτες. Παιδιά από την επαρχία συχνά κατευθύνονται στην Αθήνα «για να χαθούν».