SEARCH

«Οι άπειρες εργασίες για το σπίτι έχουν πραγματικά αλλάξει την 8χρονη κόρη μου... και είναι τόσο θλιβερό αυτό»

Εάν αισθανθήκατε ποτέ ότι το παιδί σας έχει πολλή μελέτη για το σπίτι να ξέρετε ότι δεν είστε μόνες! Με αφορμή ένα tweet του ηθοποιού Rob Delaney, ο οποίος παραπονιόταν έντονα για την πολλή ύλη που επωμίζονται τα παιδιά στο σπίτι, η Τζίνα αποφάσισε να στείλει το παρακάτω γράμμα στο all4mama. Η νεαρή μητέρα αποκαλύπτει πως η μεγάλη ποσότητα εργασιών που έχει να φέρει εις πέρας καθημερινά η 8χρονη κόρη της της έχει σταδιακά στερήσει τις εξωσχολικές δραστηριότητες και το χρόνο για παιχνίδι.

 

 

"Όταν η κόρη μου, η Έμιλυ, ήταν 3 ετών, γεννήθηκε ο αδερφός της, ο Τίμος, και τότε ξεκίνησε και η μικρή μου τις εξωσχολικές δραστηριότητες.  Μετά από κάποιες ώρες που περνούσε στο νηπιαγωγείο, επέστρεφε το μεσημέρι στο σπίτι και το απόγευμα πήγαινε στο μπαλέτο. Ήταν μία ώρα της ημέρας που μπορούσα να πιω τον καφέ μου με κάποια άνεση και να ασχοληθώ και με το νεογέννητο.

Όσο περνούσαν τα χρόνια και μετά την επιστροφή της από το μπαλέτο ερχόταν η ώρα του διαβάσματος. Φυσικά, έπρεπε να έχω το νου μου και στα δύο παιδιά. Και στο μικρό μου, αλλά και στην Έμιλυ για να ελέγχω αν κάνει τις εργασίες της.

Στην αρχή, ο φόρτος εργασίας φαινόταν ελαφρύς. Τη μία φορά είχε να ετοιμάσει μία ζωγραφιά με το οικογενειακό της δέντρο ή να πάει ένα αγαπημένο παιχνίδι στο σχολείο. Ήταν διαχειρίσιμες οι εργασίες που είχε να φέρει εις πέρας. Μετά προστέθηκε στη λίστα η αντιγραφή. Φυσικά, τόσο εγώ όσο και ο σύζυγός μου, φροντίσαμε να μιλήσουμε με τον δάσκαλο και να συμφωνήσουμε για το πώς θα έπρεπε να είναι δομημένο το πρόγραμμα της κόρης μας, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται και στο σχολείο και στις εξωσχολικές δραστηριότητες.

Σταδιακά, όλο και περισσότερες ασκήσεις έπρεπε να επιλυθούν στο σπίτι. Μαθηματικά, Αγγλικά, Γλώσσα, ηλεκτρονικοί υπολογιστές...

Συνεχίσαμε με τη σθεναρή ρουτίνα του σχολείου και των δραστηριοτήτων, την ίδια ώρα ο γιος μου μεγάλωνε κι αυτός, οπότε πλέον είχα να διαβάζω και τον μικρό της οικογένειας. Ήμουν, λοιπόν, από το ένα δωμάτιο στο άλλο.

 

 

Προς το τέλος της Γ' Δημοτικού, έλαβα μια επιστολή από τον δάσκαλο της Έμιλυ στην οποία μου εξηγούσε ότι η κόρη μου θα έκανε κάποιες επιπλέον ώρες μαθημάτων. Αμέσως αναρωτήθηκα: "Δεν τα πηγαίνει καλά στα μαθηματικά;". Οι δάσκαλοι προσπάθησαν να με διαβεβαιώσουν ότι ήταν απλώς ένας τρόπος να εξομαλυνθεί  η μετάβασή της στην επόμενη τάξη, αλλά ξαφνικά εμφανίστηκε ένα πακέτο χαρτιών και εργασιών που έπρεπε να κάνει το παιδί μου. Και η Έμιλυ έπρεπε τώρα να επιλέξει πότε θα κάνει αυτές τις εργασίες: μετά το τέλος των εξωσχολικών δραστηριοτήτων της καθημερινά ή το βράδυ πριν πέσει για ύπνο;

Και το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Να μην της φτάνει ο χρόνος της ημέρας και να χρειάζεται να κάθεται και το βράδυ για να τελειώσει τις εργασίες της. Ασκήσεις με μαθηματικές πράξεις και προβλήματα, πολλά από τα οποία δεν μπορούσαν να γίνουν χωρίς γονική επιτήρηση και βοήθεια, οπότε ήταν κάτι στο οποίο έπρεπε και εγώ να βοηθήσω το παιδί μου. Για να είμαι ειλικρινής, πιθανώς δεν ξοδέψαμε πολύ χρόνο σε αυτά, όπως θα έπρεπε να είχαμε κάνει.

Το αποκορύφωμα όλης αυτής της προετοιμασίας ήταν ότι η κόρη μου δεν τα πήγε καλά σε ένα τεστ ιστορίας. Ναι, έπρεπε να απομνημονεύσει τόσες πληροφορίες σε πολύ λίγες μέρες! Και είμαι σίγουρη ότι η Έμιλυ πιέστηκε και θύμωσε με τον τόσο φόρτο εργασίας, διαφορετικά θα είχε προσπαθήσει πολύ περισσότερο.

Όταν της είπα ότι είχε αποτύχει, ήταν συγκλονισμένη και έκλαιγε για πολλή ώρα. Αμέσως σκεφτήκαμε να σταματήσει όλες τις δραστηριότητές της για να αφοσιωθεί στο σχολείο. Το 8χρονο παιδί μου αισθάνθηκε εντελώς αποτυχημένο. Το κατάλαβα. Ήταν ξεκάθαρο ότι όλο αυτό που συνέβη ταλάνιζε έντονα το μυαλό της όλο το καλοκαίρι, καθώς η κόρη μου ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι ίσως θα έπρεπε να είχε δουλέψει περισσότερο για να είναι έξυπνη.

Τώρα είμαστε στην Δ' Δημοτικού και έχουμε μειώσει τις εξωσχολικές δραστηριότητες, ενώ το διάβασμα  έχει αυξηθεί. Έχουμε 1 δραστηριότητα και διαβάζουμε πολύ μαθηματικά και αγγλικά στον υπολογιστή.

Παρά τις διαθέσιμες ευκαιρίες για νέες δραστηριότητες, έχουμε πει όχι. Αντ' αυτού, η Έμιλυ διαβάζει ένα μικρό βιβλίο κάθε βράδυ και εγώ με τη σειρά του, της διαβάζω μερικές σελίδες του Χάρι Πότερ. Ήδη βρισκόμαστε στη μέση του πρώτου βιβλίου.

Αλλά κάθε φορά που πλησιάζει ο χειμώνας και χάνεται η ευκαιρία να παίξει έξω, συνειδητοποιώ ότι οι φίλοι, οι ευκαιρίες και η  δυνατότητα κοινωνικοποίησης εξαφανίζονται. Αντ' αυτού, η κόρη μου αφοσιώνεται σε μια ακόμη ώρα μαθηματικών στον υπολογιστή. Σε ηλικία 8 ετών, αυτό το βρίσκω αδιανόητο. Οι άπειρες εργασίες για το σπίτι έχουν πραγματικά αλλάξει την κόρη μου".

 

 

Διαβάστε επίσης: «Το να είσαι νυχθημερόν μόνο μαμά είναι η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο»

 

 

tags:


tags: