Ζευγάρια: Δοκίμασε αυτό το έξυπνο τρικ, πριν ο καβγάς γίνει... πόλεμος

Πόσες φορές ένας καβγάς με τον σύντροφό σας ξεκίνησε από κάτι ασήμαντο και κατέληξε σε μια ατελείωτη αντιπαράθεση για το ποιος έχει δίκιο; Μια αλλαγή στα σχέδια χωρίς συνεννόηση, μια αυθόρμητη αγορά ή μια κουβέντα που ειπώθηκε πάνω στα νεύρα αρκούν για να μετατρέψουν μια συζήτηση σε σύγκρουση. Κι εκεί που προσπαθείτε να λύσετε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, ξαφνικά αρχίζετε να κατηγορείτε ο ένας τον άλλον. Ωστόσο, σύμφωνα με έναν ψυχολόγο που μελετά τις σχέσεις των ζευγαριών, υπάρχει μια απλή τεχνική που μπορεί να αποτρέψει την κλιμάκωση της έντασης σχεδόν αμέσως: να αναγνωρίζουμε το δικό μας λάθος, χωρίς να χρειάζεται να παραδεχτούμε ότι έχουμε άδικο σε όλα!

Τι σημαίνει να υποχωρείς εν μέρει σε έναν καβγά;

Η συγκεκριμένη τεχνική, την οποία ο ψυχολόγος αποκαλεί «μερική παραδοχή», συνίσταται στο να αναγνωρίζουμε το συγκεκριμένο σημείο για το οποίο έχουμε πραγματικά ευθύνη, τη στιγμή που προκύπτει στη συζήτηση, χωρίς να εγκαταλείπουμε συνολικά τη θέση μας.

Στην πράξη, μπορεί να ακούγεται πολύ απλή και καθημερινή:

• «Έχεις δίκιο, σε αυτό το σημείο φταίω εγώ».
• «Έχεις δίκιο σε αυτό, όντως ξέχασα να σου το πω».
• «Δεν έπρεπε να πάρω αυτή την απόφαση χωρίς να το συζητήσω πρώτα μαζί σου».

Αυτό δεν σημαίνει ότι παραδέχεστε πως είχατε άδικο σε όλα. Σημαίνει ότι αναλαμβάνετε την ευθύνη που σας αναλογεί, προτού ο σύντροφός σας χρειαστεί να επιμείνει για να την αναγνωρίσετε.

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο, από την εμπειρία του, τίποτα δεν βοηθά περισσότερο στην αποκλιμάκωση μιας σύγκρουσης τόσο γρήγορα όσο αυτή η στάση.

Γιατί η «μερική παραδοχή» λειτουργεί τόσο γρήγορα;

Όταν ο σύντροφός σας σάς επισημαίνει ένα λάθος, συχνά έχει ήδη προετοιμαστεί για μια δύσκολη συζήτηση, περιμένοντας ότι θα χρειαστεί να σας πείσει πως έχει δίκιο. Γι' αυτό οι τόνοι ανεβαίνουν και αρχίζουν να συσσωρεύονται παραδείγματα από παρόμοιες καταστάσεις.

Δεν προσπαθεί απαραίτητα να σας πληγώσει. Προσπαθεί να σας κάνει να καταλάβετε τη δική του πλευρά, έχοντας ήδη την πεποίθηση ότι αυτό δεν θα είναι εύκολο.

Μια ειλικρινής παραδοχή λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης, απελευθερώνοντας την ένταση που διαφορετικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν ακόμη μεγαλύτερο καβγά. Η αλλαγή μπορεί να γίνει αισθητή σχεδόν αμέσως και, συνήθως, κανείς από τους δύο δεν αισθάνεται ότι ηττήθηκε.

Ο σύντροφός σας νιώθει ότι τον ακούτε και αναγνωρίζετε αυτό που προσπαθούσε να σας εξηγήσει, ενώ εσείς μπορείτε να είστε ειλικρινείς για το δικό σας μερίδιο ευθύνης, χωρίς να χρειάζεται να αναιρέσετε όλα όσα πιστεύετε.

Επιπλέον, αυτή η προσέγγιση είναι συχνά πιο εύκολη από μια γενική συγγνώμη. Και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία απ' όσο φανταζόμαστε.

Πολλές φορές δεν αρνούμαστε να παραδεχτούμε ένα μικρό λάθος επειδή πιστεύουμε ότι δεν κάναμε τίποτα κακό. Το αποφεύγουμε επειδή φοβόμαστε ότι, αν αναγνωρίσουμε ένα λάθος, θα πρέπει να παραδεχτούμε και όλα τα υπόλοιπα. Έτσι, προτιμάμε να μην παραδεχτούμε τίποτα, αντί να νιώσουμε ότι υποχωρούμε σε όλα.

Τι συμβαίνει όταν παραλείπουμε αυτό το βήμα;

Αξίζει να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει όταν δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας τη στιγμή που προκύπτει ένα λάθος.

Το πρόβλημα δεν εξαφανίζεται απλώς επειδή αποφεύγουμε να το συζητήσουμε. Ο σύντροφός μας το θυμάται και το κρατά μέσα του. Μπορεί να το επαναφέρει ακόμη και τρεις εβδομάδες αργότερα, στη διάρκεια ενός εντελώς άσχετου καβγά.

Αυτό μπορεί να μοιάζει με προσπάθεια να κρατάει κανείς λογαριασμό για τα λάθη του άλλου. Συχνά, όμως, πρόκειται για ένα παλιό παράπονο που δεν ακούστηκε ποτέ πραγματικά και για το οποίο δεν αναλήφθηκε ευθύνη, μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη αφορμή για να εκφραστεί.

Αντίθετα, τα ζευγάρια που αναγνωρίζουν συστηματικά τα μικρά τους λάθη δεν συσσωρεύουν τόσο εύκολα ανεπίλυτα παράπονα. Έτσι, όταν προκύπτει μια διαφωνία, είναι λιγότερο πιθανό να βγουν στην επιφάνεια όλα τα λάθη του παρελθόντος και η συζήτηση να ξεφύγει από το αρχικό της θέμα.

Πώς να εφαρμόσετε σωστά αυτή την τεχνική

Υπάρχουν τέσσερα βασικά σημεία που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια ειλικρινή παραδοχή και σε μια αναγκαστική υποχώρηση.

1. Αναγνωρίστε με σαφήνεια το συγκεκριμένο λάθος σας.

Το «Έχεις δίκιο, δεν έπρεπε να το πω με αυτόν τον τρόπο μπροστά στη μητέρα σου» είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από ένα αόριστο «Εντάξει, καλά, είχα άδικο!». Η δεύτερη φράση ακούγεται σαν παραδοχή που γίνεται με το ζόρι, και ο σύντροφός σας πιθανότατα θα την εκλάβει ως τέτοια.

2. Μην προσθέτετε ένα «αλλά».

Το «Έχεις δίκιο, σε αυτό φταίω εγώ, αλλά κι εσύ...» ακυρώνει ουσιαστικά την παραδοχή σας. Αν έχετε κάτι να αντιτάξετε, μπορείτε να το συζητήσετε λίγο αργότερα. Αφήστε πρώτα την αναγνώριση του δικού σας λάθους να σταθεί από μόνη της, χωρίς να τη συνοδεύσετε αμέσως με μια αντεπίθεση.

3. Κάντε το εγκαίρως.

Η δύναμη αυτής της τεχνικής μειώνεται όταν ο ένας από τους δύο έχει ήδη αρχίσει να απαριθμεί παλιά παράπονα. Η καλύτερη στιγμή είναι μόλις αντιληφθείτε ότι έχετε άδικο σε κάτι συγκεκριμένο, ακόμη κι αν φαίνεται μικρό. Συνήθως, αυτό συμβαίνει πολύ νωρίτερα απ' όσο είμαστε διατεθειμένοι να παραδεχτούμε.

4. Αναγνωρίστε το λάθος σας ακόμη κι όταν θεωρείτε ότι έχετε δίκιο στα περισσότερα.

Μάλιστα, αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική στιγμή για να εφαρμόσετε την τεχνική. Το γεγονός ότι πιστεύουμε πως έχουμε δίκιο στο μεγαλύτερο μέρος μιας διαφωνίας είναι συχνά ο βασικότερος λόγος για τον οποίο αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε οποιοδήποτε λάθος.

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο, η ειλικρινής αναγνώριση ενός μέρους της ευθύνης μας μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στα ζευγάρια που διαφωνούν για να λύσουν ένα πρόβλημα και σε εκείνα που εγκλωβίζονται σε έναν φαύλο κύκλο αντιπαράθεσης, όπου το ζητούμενο δεν είναι πλέον η λύση, αλλά το ποιος θα επικρατήσει.

Γιατί, τελικά, σε μια σχέση δεν χρειάζεται να κερδίζουμε κάθε καβγά. Χρειάζεται να μπορούμε να ακούμε ο ένας τον άλλον, να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και να θυμόμαστε ότι είμαστε στην ίδια πλευρά.

Από τον Mark Travers, Ph.D., ψυχολόγος με εξειδίκευση στις διαπροσωπικές σχέσεις. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου Cornell και του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Boulder.

Πηγή: CNBC