Όταν το παιδί νοσταλγεί την εποχή που δεν έζησε ποτέ: Αυτή χωρίς κινητά!

«Μακάρι να μην υπήρχαν τα κινητά. Είναι βολικά για να κανονίζουμε πράγματα, αλλά θα ήθελα η ζωή να ήταν λίγο πιο πολύ όπως όταν μεγάλωνες εσύ».

Αυτή η φράση μιας σχεδόν 15χρονης κόρης στάθηκε η αφορμή για μια βαθύτερη σκέψη μιας μητέρας στις ΗΠΑ. Και, όπως αποδεικνύει νέα έρευνα των Girl Scouts of the USA, δεν είναι η μόνη έφηβη που νιώθει έτσι. Πολλά κορίτσια σήμερα μοιάζουν να νοσταλγούν μια πιο απλή, «αναλογική» παιδική ηλικία, παρότι δεν την έζησαν ποτέ.

Η κόρη της συγγραφέα μεγάλωσε μαζί με τα smartphones. Απέκτησε το πρώτο της κινητό στα 11, κυρίως γιατί οι μετακινήσεις ανάμεσα στα σπίτια των χωρισμένων γονιών της το έκαναν απαραίτητο. Χρησιμοποιεί καθημερινά εφαρμογές όπως το TikTok και το Snapchat για να επικοινωνεί με τους φίλους της, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπει και την άλλη πλευρά της τεχνολογίας.

Η μητέρα της περιγράφει πως τα λόγια της την έκαναν να σκεφτεί τις δικές της αναμνήσεις. Τα ατελείωτα απογεύματα με φίλους χωρίς κινητά, τις βόλτες χωρίς διαρκείς ειδοποιήσεις, τις φωτογραφίες με αναλογικές μηχανές, τα χειρόγραφα σημειώματα και τις αυθόρμητες στιγμές που δεν καταγράφονταν για τα social media. Και συνειδητοποίησε ότι είναι διαφορετικό να νοσταλγείς τη δική σου παιδική ηλικία και πολύ πιο συγκινητικό να βλέπεις το παιδί σου να νοσταλγεί μια εποχή που δεν πρόλαβε ποτέ να γνωρίσει.

Τα κορίτσια δεν επιλέγουν πάντα την οθόνη

Η νέα έκθεση State of the Girl 2026 αποκαλύπτει μια εικόνα που διαφέρει από όσα συνήθως πιστεύουμε για τη νέα γενιά. Η έρευνα δείχνει ότι τα κορίτσια ηλικίας 5 έως 13 ετών δεν προτιμούν απαραίτητα τις οθόνες από κάθε άλλη δραστηριότητα.

Το 65% δηλώνει ότι προτιμά να δημιουργεί (ζωγραφική, κατασκευές, χειροτεχνίες κ.ά.) από το να βλέπει τηλεόραση ή να χρησιμοποιεί κινητό, tablet ή υπολογιστή.

Το 59% προτιμά να βγαίνει έξω και να παίζει.

Το 59% προτιμά να περνά χρόνο με την οικογένειά του.

Σχεδόν 7 στα 10 κορίτσια δηλώνουν ότι νιώθουν συχνά μοναξιά, με το ποσοστό να αυξάνεται όσο μεγαλώνουν:
64% στις ηλικίες 5-7 ετών,
67% στις ηλικίες 8-10 ετών και
73% στις ηλικίες 11-13 ετών.

Γιατί τελικά πιάνουν το κινητό;

Σύμφωνα με τη Sarah Keating, αντιπρόεδρο του οργανισμού Girl Scouts of the USA, πολλές φορές τα παιδιά δεν στρέφονται στο κινητό επειδή το προτιμούν περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα.

Το κάνουν επειδή είναι η πιο εύκολη και άμεσα διαθέσιμη επιλογή.

Όταν δεν υπάρχει μια δραστηριότητα, ένας φίλος κοντά, μια δημιουργική απασχόληση ή μια βόλτα, το κινητό γίνεται η πιο γρήγορη λύση απέναντι στην πλήξη και τη μοναξιά.

Γι' αυτό, όπως εξηγεί, το ερώτημα για τους γονείς δεν είναι μόνο πώς θα περιορίσουν τον χρόνο μπροστά στην οθόνη, αλλά τι άλλες επιλογές θα έχουν τα παιδιά εύκολα διαθέσιμες στην καθημερινότητά τους.

Η τεχνολογία δεν είναι μόνο πρόβλημα

Η έρευνα υπενθυμίζει όμως και κάτι ακόμη. Τα παιδιά δεν είναι απλώς παθητικοί χρήστες της τεχνολογίας.

Πολλά δημιουργούν ψηφιακή τέχνη, σχεδιάζουν δικά τους παιχνίδια, μαθαίνουν νέες δεξιότητες μέσα από το διαδίκτυο και χρησιμοποιούν την τεχνολογία για δημιουργικούς σκοπούς.

Το ίδιο συνέβη και με την κόρη της συγγραφέα. Είναι ιδιαίτερα ταλαντούχα στη ζωγραφική και μεγάλο μέρος των τεχνικών που έμαθε προήλθε από διαδικτυακά μαθήματα και βίντεο. Το ίδιο κινητό που πολλές φορές ανησυχεί τη μητέρα της έγινε και το εργαλείο μέσα από το οποίο εξελίχθηκε καλλιτεχνικά.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς

Η συγγραφέας δεν πιστεύει ότι η λύση βρίσκεται απαραίτητα σε ένα πιο «χαζό» κινητό ή σε αυστηρότερους χρονικούς περιορισμούς.

Πιστεύει ότι οι γονείς χρειάζεται να ακούν προσεκτικά τι πραγματικά ζητούν τα παιδιά τους. Αν ένα παιδί λέει ότι θα ήθελε μια ζωή με λιγότερες οθόνες, ίσως αυτό που ζητά είναι περισσότερες πραγματικές εμπειρίες.

Περισσότερα υλικά για δημιουργία χωρίς να χρειάζεται να τα ζητήσει. Περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί με φίλους. Δραστηριότητες, βόλτες και χρόνο με ανθρώπους, ώστε το κινητό να μην αποτελεί τη μοναδική εύκολη επιλογή.

Η ίδια παραδέχεται επίσης ότι τα παιδιά μαθαίνουν κυρίως από το παράδειγμα των γονιών τους. Αν οι μεγάλοι πιάνουν το κινητό σε κάθε ελεύθερη στιγμή, δύσκολα μπορούν να ζητήσουν από τα παιδιά να κάνουν διαφορετικά.

«Δεν περιμένει να της πάρω το κινητό. Περιμένει κάτι καλύτερο»

Η συγγραφέας καταλήγει σε μια σκέψη που συγκινεί κάθε γονιό.

Η κόρη της δεν θα ζήσει ποτέ την παιδική ηλικία των προηγούμενων γενεών. Δεν θα μεγαλώσει σε έναν κόσμο χωρίς social media, όπου οι στιγμές υπήρχαν μόνο για όσους ήταν παρόντες.

Όμως, το γεγονός ότι μπορεί να αναγνωρίσει τι της λείπει και να το εκφράσει είναι, ίσως, το πιο αισιόδοξο μήνυμα.

«Δεν περιμένει να τη σώσω από το κινητό της. Περιμένει να τη βοηθήσω να έχει κάτι καλύτερο δίπλα της». Και, όπως παραδέχεται η μητέρα, αυτό είναι κάτι που ξεκινά πρώτα από τους ίδιους τους γονείς.

Πηγή: Motherly