Mom4all: "Μικρέ μου μη με συνερίζεσαι..μέχρι χτες ήμουνα και εγώ παιδί!!"

Από τη Γιώτα Καραμούτσιου

4 η ώρα το μεσημέρι, καφεδάκι, internet-κατάσταση, ο Θησέας κοιμάται, εγώ γράφω το άρθρο μου...ηρεμία!
4.10...εκεί που πίνω την πρώτη γουλίτσα ακούω το γνωστό "Μαμάαααααα, έλα γιωωωωω"

Πάνε άρθρα, πάει ο καφές...η ηρεμία είναι πια παρελθόν!!!
Πόσες φορές σκέφτομαι ότι θα ήθελα για λίγο να ήμουνα εγώ πάλι σε αυτή τη θέση και να προσαρμόζονται όλα με τις
ανάγκες και τα θέλω μου?!
Με τον ύπνο μου,την πείνα μου.... Ουχ!
Άλλωστε πότε ήτανε?
Να! σαν χτες μου φαίνεται που είχα από τους δικούς μου γονείς τα πάντα λυμένα!
Και ξαφνικά έγινα μαμά! Πρέπει να νοιαστώ για τα πάντα και τη δουλειά μου!

Τι ωραία να μπορούσα να έχω ένα τρυφερό χέρι το πρωί να με ξυπνήσει γλυκά, να περιφερθώ στα μαγαζιά χωρίς ωράριο και λογαριασμό, να φάω μπούρδες και να μην έχω έτοιμο φαγητό στο σπίτι, να κάνω τα μεταπτυχιακά μου, το χορό μου, τη γυμναστική μου, να κοιμηθώ και να ξυπνήσω ο,τι ώρα επιλέξω, να διαβάσω το βιβλίο μου, να πάω σινεμά και θέατρο και...και...και....

Γιατί όλοι απαιτούν από εμένα να είμαι συνέχεια εκεί, "άγρυπνος φρουρός", ενώ μέχρι χθες ήμουνα και εγώ παιδί μίας μαμάς?!
Γιατί είμαι εγώ μαμά και η μαμά πρέπει να αντέχει!
Το δέχομαι! Κάθε μέρα που περνάει το δέχομαι όλο και περισσότερο, αλλά μην είστε κι εσείς τόσο αυστηροί μαζί μου...
Γιατί όπως είπα μέχρι χθες ήμουνα κι εγώ παιδί....